Η εξουθένωση δεν μοιάζει ίδια σε όλους. Κάποιος νιώθει κυρίως κούραση. Κάποια άλλη κυρίως θυμό ή κυνισμό. Διάβασε τα πέντε μοτίβα και σημείωσε ποια σου μοιάζουν. Αυτό δεν είναι τεστ ούτε διάγνωση. Είναι ένας χάρτης για να ξέρεις από πού να ξεκινήσεις.
«Δεν έχω τίποτα άλλο να δώσω»
Κούραση που δεν φεύγει με έναν καλό ύπνο ή ένα Σαββατοκύριακο. Η κούραση είναι εκεί από το ξύπνημα. Το απόγευμα δεν έχεις ενέργεια για τίποτα.
Ξεκίνησε από τις Ημέρες 4, 8, 10 και 12.
«Δεν με νοιάζει πια»
Κάποτε σε ενδιέφερε η δουλειά. Τώρα απαντάς μηχανικά, αποφεύγεις ανθρώπους, σε εκνευρίζουν πράγματα που παλιά δεν σε ενοχλούσαν. Ο κυνισμός σου έχει μεγαλώσει περισσότερο απ' όσο θα ήθελες.
Ξεκίνησε από τις Ημέρες 2, 15 και 16.
«Ό,τι κι αν κάνω, δεν φτάνει»
Δουλεύεις πολύ, αλλά νιώθεις ότι δεν πετυχαίνεις τίποτα. Αμφιβάλλεις για τις ικανότητές σου. Οι επιτυχίες δεν σε ικανοποιούν.
Ξεκίνησε από τις Ημέρες 3, 16 και 19.
«Δεν σταματάω ποτέ»
Η δουλειά σε ακολουθεί παντού: στο κινητό, στο τραπέζι, στο κρεβάτι. Δεν θυμάσαι την τελευταία φορά που πέρασε μια μέρα χωρίς να ελέγξεις τα μηνύματα.
Ξεκίνησε από τις Ημέρες 5, 6, 9 και 14.
«Όλα εξαρτώνται από μένα»
Είσαι αφεντικό του εαυτού σου, επικεφαλής ή ο άνθρωπος στον οποίο καταλήγουν όλα. Νιώθεις ότι δεν υπάρχει κάλυψη αν αρρωστήσεις ή λείψεις. Αυτό δείχνει μια ανάγκη οργάνωσης και υποστήριξης, όχι ότι πράγματι πρέπει να είσαι αδιάκοπα διαθέσιμος.
Ξεκίνησε από τις Ημέρες 13, 17 και 18.
Μην αναζητήσεις το «σωστό» μοτίβο. Γράψε πρώτα ένα πρόσφατο περιστατικό: «Την Τρίτη άνοιξα ξανά τον υπολογιστή μετά το φαγητό, επειδή δεν ήξερα ποιο από τα τρία αιτήματα είχε προτεραιότητα». Μια τέτοια μικρή περιγραφή θα μας δώσει περισσότερα από μια γενική ετικέτα όπως «δεν αντέχω». Στην Ημέρα 1 θα δούμε τις όψεις της εξουθένωσης και στην Ημέρα 2 τις συνθήκες πίσω από το περιστατικό.
Το σημερινό βήμα
- Σημείωσε τα δύο μοτίβα που σου μοιάζουν περισσότερο
- Γράψε δίπλα τα κεφάλαια που θα διαβάσεις με ιδιαίτερη προσοχή