Μια ανάσα τη φορά

Ξεκινάμε από την καθημερινότητα, πριν ζητήσουμε από τον εαυτό μας εξηγήσεις ή αποφάσεις. Ένα απλό γεύμα, λίγη ξεκούραση, ένας άνθρωπος που μπορείς να καλέσεις: μικρά πράγματα που συχνά δυσκολεύουν όταν κάτι σημαντικό τελειώνει. Στα επόμενα επτά κεφάλαια θα δούμε πώς μπορείς να τους δώσεις ξανά μια θέση μέσα στη μέρα.

Οι πρώτες μέρες μετά από έναν χωρισμό έχουν παράξενο χρόνο. Μια ώρα μοιάζει ατελείωτη και ένα απόγευμα χάνεται χωρίς να καταλάβεις πώς. Το μυαλό επιστρέφει στην ίδια συζήτηση, στην ίδια σιωπή, σε κάτι που θα ήθελες να είχε γίνει αλλιώς.

Μπορεί αυτές οι ερωτήσεις να έχουν σημασία. Δεν απαιτούν όμως όλες απάντηση σήμερα. Για την ώρα, αρκεί να δεις τι θα κάνει τις επόμενες ώρες λίγο πιο υποφερτές: να φας, να ξεκουραστείς, να μιλήσεις σε κάποιον. Ακόμη κι αν ο πόνος μείνει, η φροντίδα εξακολουθεί να έχει αξία.

Όταν η ένταση ανεβαίνει απότομα, δοκίμασε μια μικρή παύση. Ακούμπησε τα πόδια στο πάτωμα και άφησε τους ώμους να χαλαρώσουν όσο μπορούν. Πάρε μια ήπια ανάσα, χωρίς να τη γεμίσεις με το ζόρι, και άφησέ τη να βγει αργά. Αν σε βοηθά το μέτρημα, δοκίμασε ως το τέσσερα στην εισπνοή και ως το έξι στην εκπνοή, μόνο όσο είναι άνετο. Δεν χρειάζεται να κρατήσεις την αναπνοή σου. Μπορείς να επαναλάβεις δύο ή τρεις φορές.

Αυτή η παύση μπορεί να σου δώσει λίγα δευτερόλεπτα πριν από την επόμενη κίνηση. Παρατήρησε τι χρειάζεσαι τότε: να καθίσεις, να περπατήσεις, να κλάψεις ή να πάρεις έναν άνθρωπο τηλέφωνο. Αν η άσκηση σε ζαλίζει ή σε δυσκολεύει, σταμάτησε και ανάπνευσε φυσικά. Εναλλακτικά, κοίτα γύρω σου και ονόμασε τρία αντικείμενα που βλέπεις.

Στις φορτισμένες μέρες είναι εύκολο να ξεχάσεις το νερό, να αναβάλεις το φαγητό ή να μείνεις ώρες στο κινητό αντί να ξεκουραστείς. Ξεκίνα με κάτι μικρό από το καθένα: ένα ποτήρι νερό, λίγη τροφή που σου είναι εύκολη, μερικά λεπτά ησυχίας χωρίς οθόνη.

Ακολούθησε τις δικές σου ανάγκες και τυχόν οδηγίες υγείας που ήδη έχεις. Δεν φτιάχνουμε σήμερα τέλειο πρόγραμμα. Δίνουμε στα βασικά αρκετό χώρο ώστε να μη χαθούν μέσα στις σκέψεις.