Πού πηγαίνει η προσοχή σου

Η δουλειά που διάλεξες πριν αρχίσεις θα είναι το σημείο αναφοράς σου. Πότε προχωρά και πότε μένει στη μέση; Σε αυτή την πρώτη ενότητα θα παρατηρήσεις τις αλλαγές δραστηριότητας και τις συνθήκες που τις συνοδεύουν. Δεν χρειάζεται να αλλάξεις τα πάντα την ώρα που τα καταγράφεις. Πρώτα θέλουμε μια εικόνα της μέρας σου που να μπορείς να χρησιμοποιήσεις.

Όταν γράφεις μια απαιτητική παράγραφο, χρειάζεται να κρατάς τη σκέψη της όσο επιλέγεις τις λέξεις. Αν στο μεταξύ διαβάσεις ένα μήνυμα, η παράγραφος μπορεί να μείνει στην οθόνη, αλλά η προσοχή σου έχει στραφεί αλλού. Η επιστροφή συχνά θέλει να θυμηθείς τι έκανες και πώς θα συνέχιζες. Αυτές τις μετακινήσεις θα εξετάσουμε πιο προσεκτικά στα επόμενα κεφάλαια.

Η προσοχή μετακινείται και χωρίς εξωτερική διακοπή. Σε μια μελέτη με 2.250 εθελοντές που χρησιμοποιούσαν iPhone, οι ερευνητές ρωτούσαν μέσω του κινητού, σε διαφορετικές στιγμές της ημέρας, τι έκαναν και αν σκέφτονταν αυτό που έκαναν. Σε περίπου 47% των αναφορών, οι συμμετέχοντες σκέφτονταν κάτι άλλο. Στις στιγμές αυτές ανέφεραν και λιγότερη ευτυχία κατά μέσο όρο (Killingsworth και Gilbert, 2010). Το ποσοστό περιγράφει εκείνο το δείγμα και τις συγκεκριμένες αναφορές. Δεν μετρά πόσο αποσπάται κάθε άνθρωπος, ούτε σημαίνει ότι κάθε σκέψη που ξεφεύγει είναι επιζήμια.

Η αίσθηση «δούλευα όλο το πρωί» δεν σου λέει πόσες φορές χρειάστηκε να ξαναρχίσεις. Μια πρόχειρη καταγραφή δίνει περισσότερες λεπτομέρειες: ποια δουλειά έκανες, τι σε διέκοψε και πώς ένιωθες. Από εκεί μπορείς να διαλέξεις μια συγκεκριμένη αλλαγή, αντί να προσπαθείς γενικά να «συγκεντρωθείς περισσότερο».

Διάλεξε μία συνηθισμένη μέρα δουλειάς ή μελέτης και κράτα το τετράδιο δίπλα σου. Αν η συνεχής καταγραφή δεν χωρά στη δουλειά σου, ξεκίνα από ένα αντιπροσωπευτικό διάστημα και σημείωσε ποιο ήταν. Με λίγες λέξεις, κατέγραφε:

1. Τι ξεκινάς και τι ώρα: «10:05 · αναφορά για τον πελάτη».
2. Κάθε φορά που αλλάζεις δραστηριότητα, με μια γραμμή: «10:12 · email».
3. Ποιος ξεκίνησε τη διακοπή: βάλε Ε αν ήρθε απ' έξω (ειδοποίηση, κλήση, συνάδελφος) και Μ αν την ξεκίνησες εσύ (θυμήθηκες κάτι, βαρέθηκες, «μια ματιά»).
4. Πώς ένιωθες λίγο πριν από τη διακοπή, με μία λέξη: κούραση, βαρεμάρα, άγχος, αβεβαιότητα.

Δεν χρειάζεται να καταγράφεις κάθε λεπτό ούτε να σταματάς μια επείγουσα εργασία για να συμπληρώσεις τη σελίδα. Αν χαθεί ένα διάστημα, άφησέ το ως κενό και συνέχισε από εκεί που μπορείς. Στο τέλος, κοίτα την καταγραφή μαζί με όσα θυμάσαι από τις συνθήκες της μέρας.